Tesla ਤਜਰਬੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ: ਨਿਲਾਮੀ ਤੋਂ ਸੜਕ ਤੱਕ

ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀਆਂ ਪਾਠ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਭਿਆਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ “ਵੱਖਰਾ ਸ਼ਬਦ ਲੱਭੋ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਚੁਣਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬਾਕੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਮੇਰੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਇਸ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਢੁੱਕਵੀਂ ਹੈ: ਬੀਐਮਡਬਲਯੂ 320i (E36), ਬੀਐਮਡਬਲਯੂ 520i (E28), ਬੀਐਮਡਬਲਯੂ 520i (E34), ਕੈਡਿਲੈਕ ਫਲੀਟਵੁੱਡ, ਪਿਊਜੋ 405 ਅਤੇ… ਟੈਸਲਾ ਮਾਡਲ 3। ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਆਓ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।

F30 320d ਨਾਲ ਦਸ ਸਾਲ

F30 ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਬੀਐਮਡਬਲਯੂ 320d ਬੇਹੱਦ ਵਧੀਆ ਕਾਰ ਹੈ। ਦਸ ਸਾਲ ਮਾਲਕੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੰਕੁਚਿਤ ਡੀਜ਼ਲ ਸੈਡਾਨ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਾਰ ਹੈ। ਹਾਂ, ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਪਹੀਆਂ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਟੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਸੀਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਦੋ ਸੌ ਹਾਰਸਪਾਵਰ, ਚਾਰ ਸੌ ਨਿਊਟਨ-ਮੀਟਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ZF ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਗਿਅਰਬਾਕਸ ਨਾਲ ਇਸ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਾਧੂ ਤਾਕਤ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਕਦੇ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਬਣੀ।

ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ “ਤਿੰਨ” ਨੂੰ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ਦੀ ਕਾਰ ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਸਿਰਫ਼ ਇੱਛਾ ਸੀ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਕੁਝ ਖਾਲੀ ਪੈਸਾ ਸੀ ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤ ਗੁਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਰ ਬਦਲਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਜਾਂ ਤਾਂ ਪੱਧਰ ਉੱਚਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਲੈਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੀਐਮਡਬਲਯੂ X7 ਜਾਂ ਪੋਰਸ਼ੇ ਕਾਯੇਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੇ ਸਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ F30 ਨੂੰ G20 ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ ਉਸੇ ਕਾਰ ਲਈ ਤਿੰਨ ਮਿਲੀਅਨ ਖਰਚਣ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਨਵੀਂ। ਇਸ ਲਈ: ਅੱਗੇ, ਅਣਜਾਣ ਵੱਲ।

ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੀ ਕਾਰ ਕਿਉਂ, ਅਤੇ ਟੈਸਲਾ ਹੀ ਕਿਉਂ

ਟੈਸਲਾ ਖਰੀਦਣਾ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਾਹਸ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਠੰਢੇ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਿਣਤੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੀ ਕਾਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ:

1. ਕੋਈ ਕਰ ਨਹੀਂ, ਮੁਫ਼ਤ ਪਾਰਕਿੰਗ ਅਤੇ ਚਾਰਜਿੰਗ।
2. ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 400 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਾਰਸਪਾਵਰ। ਅਤੇ ਐਸੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਕਈ ਖੇਡ ਕਾਰਾਂ ਵੀ ਈਰਖਾ ਕਰਨ।
3. ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਮਿਖਾਈਲ ਪੋਦੋਰੋਝਾਂਸਕੀ ਦੀ ਟੈਸਲਾ ਮਾਡਲ S ਵਿੱਚ ਦਸ ਮਿੰਟ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਡੂੰਘਾ ਅਸਰ ਛੱਡਿਆ।
4. ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਵਾਲੀ ਬੀਐਮਡਬਲਯੂ 320d (G20) ਦੀ ਕੀਮਤ ਵਿੱਚ।

ਅਗਲਾ ਸਵਾਲ: ਟੈਸਲਾ ਕਿਉਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਇਲੋਨ ਮਸਕ ਇਕ ਜ਼ਹੀਨ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਹਟਕੇ ਹੱਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿਲਚਸਪ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਸੀ: ਟੈਸਲਾ ਕੋਲ ਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੀ ਕਾਰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਢਾਂਚਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਮਾਸਕੋ ਦੇ ਇੱਕ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪੈਨਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਤੇਰਹਵੀਂ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਨਾ ਜ਼ਮੀਨ ਹੇਠਾਂ ਪਾਰਕਿੰਗ, ਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਘਰ — ਅਰਥਾਤ ਚਾਰਜ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਪੱਕੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਸਾਹਸ।

ਇਸ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਸੀ। ਕੰਮ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ ਵਰਤਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮਾਸਕੋ ਵਿੱਚ ਕਾਰ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਜਦਕਿ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਔਸਤ 200–300 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਚਲਦਾ ਹਾਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਰਤੋਂ-ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਾਰਜਿੰਗ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੱਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ੀ ਸੋਚ ਨਿਕਲੀ।

ਅਮਰੀਕੀ ਬੀਮਾ ਨਿਲਾਮੀ ਤੋਂ ਖਰੀਦ

ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਸੰਸਕਰਣ ਚੁਣਨਾ ਸੌਖਾ ਸੀ: 2021 ਮਾਡਲ ਸਾਲ ਦੀ ਨਵੀਂ ਰੂਪ-ਸੰਵਾਰੀ, ਦੋ ਮੋਟਰਾਂ ਵਾਲੀ ਟੈਸਲਾ ਮਾਡਲ 3 ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ ਬੈਟਰੀ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਡੀਲਰ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁਣਨਾ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਨੀਰਸ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ 2021 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਅਧਿਕਾਰਤ ਆਯਾਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰਜਿਨ 40% ਤੱਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ। ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੁਝ ਜਾਣੂ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਕਾਰਾਂ ਮੰਗਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੈਸਲਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ — ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੀਮਾ ਨਿਲਾਮੀ ਤੋਂ ਕਾਰ ਚੁਣਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੱਕ।

ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੁਕਸਾਨੀ ਘੋਸ਼ਿਤ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ

ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਪੜ੍ਹਿਆ: ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੁਕਸਾਨੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਾਰ ਖਰੀਦ ਕੇ ਮਾਸਕੋ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਰ ਅਜੇ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਦੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੈਂ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸੁਣਨ ਜਿੰਨਾ ਡਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਨਿਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਕਾਰ ਚੁਣਨਾ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਪੜਾਅ ਨਿਕਲਿਆ। ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ, ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਲਾਟਰੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਲਾਟ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ — ਦਰਜਨ ਭਰ ਮਾੜੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵੇਰਵਾ ਅਤੇ ਇਹ ਨੋਟ ਕਿ ਕਾਰ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਚੁਣਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੁਆ ਕਰਦੇ ਹੋ।

ਦੂਜੀ ਗੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੁਕਸਾਨੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਾਰ ਅਕਸਰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟੀ-ਫੁੱਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਅਮਰੀਕੀ ਬੀਮਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਕਈ ਵਾਰ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਵੀ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਮਹਿੰਗੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਾਲੀ ਨਵੀਂ ਮਾਡਲ 3 ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ ਲੱਭਣੀ ਅਸੰਭਵ ਸਾਬਤ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਘਟਾਈਆਂ ਅਤੇ ਮਨ ਮਾਰ ਕੇ ਲਾਂਗ ਰੇਂਜ ਤੇ ਰੁਕਿਆ — ਇਹ ਵੀ ਦੋ ਮੋਟਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਪਰ 513 ਦੀ ਥਾਂ 440 ਹਾਰਸਪਾਵਰ ਨਾਲ ਘੱਟ ਤਾਕਤਵਰ। ਚੋਣ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਪਰ ਇੰਨੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਬਾਡੀ ਜਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੰਗ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।

ਉਹ ਕਾਰ ਜੋ ਪਾਣੀ ਹੇਠ ਰਹੀ ਸੀ

ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਥਾਂ ਅਸੀਂ ਭਾਅ-ਤਾਅ ਕੀਤਾ, ਦੂਜੀ ਥਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਧ ਚੜ੍ਹ ਗਈਆਂ। ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਲਾਟ ਦੀ ਨਿਲਾਮੀ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਚਲਦੀ ਹੈ — ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਦਿਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬੋਲੀ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਟੈਸਲਾ ਮਾਡਲ 3 ਲਾਂਗ ਰੇਂਜ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ: ਨਵੀਂ ਰੂਪ-ਸੰਵਾਰੀ ਹੋਈ, ਬਾਹਰੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ, ਚੱਲਣਯੋਗ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ 10,000 ਮੀਲ ਚੱਲੀ ਹੋਈ। ਪੂਰੀ ਕਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਟੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ। “ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ” ਸ਼ਬਦ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਵੀ ਸੀ — ਕਾਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਖੰਭੇ ਉੱਤੇ ਮਾਰਕਰ ਦੀ ਲਾਈਨ ਤੋਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪਾਣੀ ਪਹੀਏ ਦੇ ਹੱਬ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉੱਪਰ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਅੰਦਰ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਫਫੂੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦਾ ਸੀ। ਲੁਭਾਉਣ ਵਾਲੀ? ਹਾਂ। ਪਰ ਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ ਬੈਟਰੀ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀਆਂ ਮੋਟਰਾਂ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਮੋਟਰਾਂ ਬਦਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਿਤ ਲਾਗਤ ਗਿਣੀ ਅਤੇ ਜੋਖ਼ਮ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਅਸੀਂ ਨਿਲਾਮੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤੀ। ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਕੁਝ ਸੌ ਡਾਲਰ ਵੱਧ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਸੂਚੀਆਂ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਪਰ ਸਵੇਰੇ ਖ਼ਬਰ ਆਈ ਕਿ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਖਰੀਦ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਟੈਸਲਾ ਮਾਡਲ 3 ਲਾਂਗ ਰੇਂਜ ਸੈਡਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ — ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੀ ਕਾਰ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਲਕ। ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਕੁਝ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨਾਲ। ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨਾਲ।

ਫਿਰ ਫਰਵਰੀ 2022 ਆ ਗਿਆ

25 ਦਸੰਬਰ 2021 ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਾਰ ਲਈ 34,075 ਡਾਲਰ ਦਿੱਤੇ, ਲਗਭਗ 1,000 ਡਾਲਰ ਨਿਲਾਮੀ ਫੀਸ ਅਤੇ ਤਕਰੀਬਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪੈਸਿਆਂ ਨਾਲ ਕਾਰ ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਬੰਦਰਗਾਹ ਤੱਕ ਭੇਜਿਆ। ਭੁਗਤਾਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦੀ ਦਰ ਮੁਤਾਬਕ ਕੁੱਲ 2,748,694 ਰੂਬਲ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸਲ ਦਿਲਚਸਪ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਮੇਰੀ ਕਾਰ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਜਹਾਜ਼ 25 ਫਰਵਰੀ 2022 ਨੂੰ ਬੰਦਰਗਾਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਗੱਲ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਮਾਨ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਕਲਾਇਪੇਦਾ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ 45 ਦਿਨ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਰੂਸ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ੍ਹੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਮਾੜੇ ਹਾਸੇਕਾਰ ਉੱਤੇ ਟਮਾਟਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਮੈਂ ਟੈਸਲਾ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਮਿਲੀਅਨ ਰੂਬਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਪਰ ਨਾਕਾਮ ਤਜਰਬੇ ਦੀ ਕੀਮਤ ਮੰਨ ਲਿਆ ਸੀ।

ਲਿਥੂਆਨੀਆ, ਬੇਲਾਰੂਸ ਅਤੇ 15% ਆਯਾਤ ਸ਼ੁਲਕ

ਕਾਰ ਵਾਕਈ ਲਿਥੂਆਨੀਆ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸਲ ਮਜ਼ਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਡੇਢ ਮਹੀਨਾ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਕਿ ਟੈਸਲਾ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਲਾਰੂਸ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਬਾਲਟਿਕ ਬੰਦਰਗਾਹ ਦੇ ਲੋਕ, ਨਰਮ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹੀਏ ਤਾਂ, ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਾਰਾਂ ਕੱਢਣ ਦੀ ਕੋਈ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਗਲੀਆਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਅਸਰ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਯੂਰਪ ਤੋਂ ਕਾਰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕੰਟੇਨਰ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅੱਧ-ਨਿੱਜੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਭਵ ਸੀ। ਫਿਰ ਬੇਲਾਰੂਸ ਦੀ ਕਸਟਮ ਕਾਰਵਾਈ ਆਈ। ਉਹ ਕਾਫ਼ੀ ਸੁਚੱਜੀ ਰਹੀ, ਪਰ 15% ਆਯਾਤ ਸ਼ੁਲਕ — ਲਗਭਗ 5,400 ਡਾਲਰ — ਫਿਰ ਵੀ ਦੇਣਾ ਪਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੁਲਕ ਆਯਾਤ ਦੀ ਸਹੂਲਤ 2021 ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।

SBKTS ਅਤੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਉਡੀਕ

ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਵਾਹਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਮਾਣਪੱਤਰ (SBKTS) ਲੈਣਾ ਸੀ। ਟੈਸਲਾ ਦੀ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਇਸ ਲਈ ਵਾਹਨ ਕਿਸਮ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਐਸੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਕਾਰ ਨੂੰ ਰੂਸੀ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਂਚਣ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਪਿੱਛਲੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ ਨੂੰ ਯੂਰਪੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਪੀਲੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਸੰਕੇਤਕ ਵਾਲੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ ਪਿਆ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਪਏ ਅਤੇ ਪੁਰਜ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਸੌ ਡਾਲਰ ਖਰਚਣੇ ਪਏ। ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਗੱਲ ਉਡੀਕ ਸੀ: ਗੈਰ-ਅਧਿਕਾਰਤ ਆਯਾਤ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਪਈ। SBKTS ਮੈਨੂੰ 2022 ਦੀ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਿਆ। ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਖਰਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਟੈਸਲਾ ਦੀ ਲਾਗਤ 3.4 ਮਿਲੀਅਨ ਰੂਬਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਨੰਬਰ ਪਲੇਟਾਂ ਲਾਉਣੀਆਂ ਬਾਕੀ ਸਨ — ਪਰ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਸੀ ਕਿ ਅਸਲ ਨੁਕਸਾਨ ਕਿੰਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਰ ਆਖ਼ਿਰ ਪਾਣੀ ਹੇਠ ਰਹਿ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।

ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ

ਟੈਸਲਾ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਤੱਕ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਜਾਂਚਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਕੋਈ ਬਦਬੂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਟਾਂ ਹੇਠ ਕਿਤੇ ਪਈਆਂ ਫ੍ਰੈਂਚ ਫ੍ਰਾਈਆਂ ਵੀ ਸੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਫਫੂੰਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ। ਚੰਗਾ ਸੰਕੇਤ। ਕੁਝ ਪੈਸਾ ਹੋਰ ਖਰਚਣਾ ਪਿਆ, ਪਰ ਸੱਜੀ ਧੁੰਦ-ਬੱਤੀ, 12 ਵੋਲਟ ਦੀ ਬੈਟਰੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸੰਵੇਦਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਖਰਚਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਰਿਹਾ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੀ ਕਾਰ ਖਰੀਦਣਾ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾ ਆਉਣਾ ਵਿਰਲਾ ਨਸੀਬ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ ਕਿ ਪਾਣੀ ਦਾ ਅਸਰ ਕਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਟੈਸਲਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਮਾਸਕੋ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਾਰਜਿੰਗ ਬਿੰਦੂ ਜਾਂ ਗੈਰਾਜ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੀ ਕਾਰ ਵਰਤਣ ਬਾਰੇ — ਇਹ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।

ਤਸਵੀਰਾਂ: ਨਿਕੀਤਾ ਸਿਤਨਿਕੋਵ | ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਨਿਲਾਮੀਆਂ

ਇਹ ਇੱਕ ਅਨੁਵਾਦ ਹੈ। ਮੂਲ ਲੇਖ ਇੱਥੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਪੈਟਰੋਲ ਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਲਈ ਟੈਸਲਾ। ਭਾਗ ਪਹਿਲਾ: ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਰੂਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ