Toyota Land Cruiser 70 ਕਦੇ Autoreview ਦੇ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਸਧਾਰਣ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਦੇ ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵਿਕੀ। ਸਾਡੇ ਪਾਠਕ Pavel ਨੇ ਆਪਣੀ 2021 ਦੀ ਪਿਕਅੱਪ ਦੀਆਂ ਚਾਬੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਇਹ ਘਾਟ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਗੈਰ-ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਰਾਹੀਂ ਆਯਾਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਇਸ ਨਵੀਂ ਪੁਰਾਣੀ ਕਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮਜ਼ਾ ਆਇਆ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਕਹਿਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਰੋਮਾਂਚਕ ਸੀ।
ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀ ਸਾਲ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਜਾਰੀ
ਇਸ ਸਾਲ Toyota Land Cruiser 70 ਇੱਕ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ: ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ 40 ਸਾਲ। Hunter ਅਤੇ Niva ਇਸ ਤੇ ਹੱਸ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ Toyota ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਕਾਬਿਲੇ-ਗੌਰ ਦੌਰ ਹੈ। ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਵਾਹਨ ਕੋਲੰਬੀਆ, ਵੇਨੇਜ਼ੁਏਲਾ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼, ਕੈਨਿਆ ਅਤੇ ਪੁਰਤਗਾਲ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੁੱਖ ਉਤਪਾਦਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਅੱਜ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ।
2024 ਵਿੱਚ ਵੀ ਐਸਾ ਵਾਹਨ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਹੈ। ਹੋਰ ਨਵੇਂ Land Cruisers — 80 ਅਤੇ 100 — ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਸਦਾ ਲਈ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ “70” ਅਜੇ ਵੀ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਦੀ ਭੂਗੋਲ ਅਜੀਬ ਹੈ: ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਐਸੀ Toyota ਅਫਰੀਕਾ, ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੇਲ-ਧਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭੂ-ਮੱਧ ਰੇਖਾ ਨੇੜੇ ਵਰਤੋਂਕਾਰੀ ਗੁਣ ਹੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ Troop Carrier ਅਜੇ ਵੀ ਸਫਾਰੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਹਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਟਾਈਲ ਅਤੇ ਉਸ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬ੍ਰਾਂਡ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
Land Cruiser 40 ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨਾ
Masaomi Yoshii, ਮੁੱਖ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਜਿਸ ਨੂੰ Land Cruiser 70 ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਔਖਾ ਕੰਮ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ ਰਹੇ ਪਰ ਬੇਹੱਦ ਸਫਲ Land Cruiser 40 ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣਾ ਸੀ — ਉਹ ਵਾਹਨ ਜੋ ਟਿਕਾਊਪਣ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਤੰਗ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਹੱਦ ਤੱਕ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ “70” ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਗਿਆ, ਵੱਡੇ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਕਰਕੇ ਕਾਫ਼ੀ ਬਿਹਤਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਕੈਬਿਨ ਜਗ੍ਹਾ ਨਾਲ। ਰੇਂਜ ਵਿੱਚ Heavy Duty ਮਾਡਲ ਵਜੋਂ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਕਿ ਹਿੱਸੇ ਹਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਉਤਨੇ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ।
ਮੁੱਖ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਨੇ ਕੋਈ ਜੋਖਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਅਤੇ “40” ਸੀਰੀਜ਼ ਤੇ ਸਾਬਤ ਹੋਏ ਹੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤਿਆ: ਬੰਦ-ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਲੈਡਰ ਫਰੇਮ, ਠੋਸ ਐਕਸਲ, ਚਾਰਾਂ ਪਹੀਆਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸਪ੍ਰਿੰਗ ਸਸਪੈਂਸ਼ਨ ਅਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਜੁੜਨ ਵਾਲੀ ਟ੍ਰਾਂਸਮਿਸ਼ਨ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੰਜਣ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਪੁਰਾਣੇ ਢੰਗ ਦੇ ਸਨ, ਗੀਅਰ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਵਾਲਵ ਟ੍ਰੇਨ ਅਤੇ ਮਕੈਨੀਕੀ ਈਂਧਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨਾਲ।
ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ ਇੰਜਣ
ਆਪਣੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ “70” ਨੇ ਲਗਭਗ ਪੰਦਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇੰਜਣ ਢੋਏ — ਪੈਟਰੋਲ ਅਤੇ ਡੀਜ਼ਲ, ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅਜੀਬ। ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲਈ ਪੁਰਤਗਾਲ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ ਗਏ ਕੁਝ ਵਾਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬਣੇ Atlantis ਡੀਜ਼ਲ ਇੰਜਣ ਲੱਗੇ; ਪੁਰਤਗਾਲ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ Cruisers ਪੰਜ-ਸਿਲਿੰਡਰ VM Motori ਡੀਜ਼ਲਾਂ ਨਾਲ ਵੇਚੇ ਗਏ।
Troop Carrier ਵਰਜਨ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਬੈਂਚਾਂ ਵਾਲਾ ਖੰਡ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਯਾਤਰੀ ਬੈਠ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਚੈਸੀ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬਾਡੀ
ਜਦੋਂ 1984 ਵਿੱਚ ਵਿਕਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਮਾਰਕੇਟਿੰਗ ਵਿਭਾਗ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਤਰਿਆ। ਖਰੀਦਦਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣ ਸਕਦੇ ਸਨ:
- ਵ੍ਹੀਲਬੇਸ ਦੇ ਪੰਜ ਵਿਕਲਪ
- ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਬੰਦ ਬਾਡੀਆਂ
- ਯਾਤਰੀ ਵਾਹਨ
- ਨੰਗੀ ਚੈਸੀ, ਜਿਸ ਤੇ ਕੰਮ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਸੋਧਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਪੈਨਲ ਸਾਂਝੇ ਸਨ — ਮਿਆਰੀਕਰਨ ਦੀ ਮਿਸਾਲ।
“70” ਚੈਸੀ ਤੇ ਪਿਕਅੱਪ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ-ਕਤਾਰੀ ਕੈਬਿਨ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮਾਲ ਬਾਕਸ ਨਾਲ। ਚਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਾਲਾ ਵਰਜਨ ਬਹੁਤ ਬਾਅਦ, 2012 ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ — Toyota Land Cruiser 79 — Pavel ਨੇ 2021 ਵਿੱਚ 5.5 ਮਿਲੀਅਨ ਰੂਬਲ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦੀ। ਇਹ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਮੀਰਾਤ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਲੱਗੀਆਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਸਵਾਲਯੋਗ ਸਜਾਵਟਾਂ, ਕਰੋਮ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਅਤੇ ਬੋਨਟ ਤੇ ਲੱਗੀ “ਨਿਸ਼ਾਨੀ” ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਛਲੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਆਇਆ ਕਾਮਕਾਜੀ ਵਾਹਨ
ਇਹ ਕਾਮਕਾਜੀ ਵਾਹਨ ਬੇਹੱਦ ਸਟਾਈਲਿਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਆਏ ਵਾਹਨ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੀਹ ਸਾਲ ਜਵਾਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕਾਰਾਂ ਪੈਨਲ ਉੱਤੇ ਤਿਰਛੀ ਲੱਗੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨਾਲ ਚੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਐਸੀ ਚੀਜ਼ ਖਰੀਦਣਾ ਨਿਡਰ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਦਮ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ Pavel — ਜਿਸ ਦੀ ਮੋਟਰਿੰਗ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ Land Rover, Mitsubishi L200 ਅਤੇ Pajero Sport ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ — ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਠੰਢੇ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਚੋਣ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਿਆ। ਸਮਝ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਤਨ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਕੈਬਿਨ ਦੇ ਅੰਦਰ
ਫਿਰ ਉਸ ਪੁਰਾਤਨ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਕੈਬਿਨ ਦੀ ਸੋਭਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ — “ਲੱਕੜ” ਪਲਾਸਟਿਕ ਅਤੇ ਸੀਟਾਂ ਉੱਤੇ ਨਰਮ ਵੇਲੋਰ। ਕੱਪ ਹੋਲਡਰ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਨਿੱਕਾ ਗਲੋਵ ਬਾਕਸ ਹੈ ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਆਰਮਰੇਸਟ ਹੈ। ਮੌਸਮੀ ਕੰਟਰੋਲ ਦਾ ਆੜਾ ਸਲਾਈਡਰ ਖਿਸਕਾਓ ਤਾਂ ਛੂਹ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਦਰ ਕਿਤੇ ਫਲੈਪ ਬੰਦ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਯਾਦਾਂ ਭਰਿਆ ਸੁਖ। ਏਅਰ ਕੰਡੀਸ਼ਨਿੰਗ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ: Pavel ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੱਖਾ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗਰਮ ਹਵਾ ਤਾਂ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਵਾ ਦਾ ਰੁਖ ਅਸਮਾਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੈਬਿਨ ਨੂੰ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਫਰੇਮਾਂ ਤੋਂ ਹਵਾ ਵੀ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਟੀਅਰਿੰਗ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠਣਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਅਜਾਇਬਘਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਨਾ ਸੀ। ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਿੱਖ, ਉੱਚੀ ਕਮਾਂਡਿੰਗ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ — ਅਤੇ, ਅਣਉਮੀਦ ਤੌਰ ਤੇ, ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੂਬ ਜਗ੍ਹਾ। ਉਹਨਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ Mitsubishi ਅਤੇ Land Rover ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੇ ਵਾਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਵਿੱਚ, G-class ਸਮੇਤ, ਕੋਹਣੀ ਟਕਰਾਉਣਾ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਡਰਾਈਵਰ ਸੀਟ ਨੂੰ ਉਸੇ ਯੁੱਗ ਜਾਂ ਅੱਜ ਦੇ ਵਪਾਰਕ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੋ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ “70” ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪਿੱਛੇ ਰਹੇਗੀ। ਜੇ ਕਿਤੇ ਰਹੇ ਵੀ।
4.0 V6 ਅਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਜੁੜਨ ਵਾਲੀ ਟ੍ਰਾਂਸਮਿਸ਼ਨ
ਇਸ ਪਿਕਅੱਪ ਦੇ ਬੋਨਟ ਹੇਠਾਂ 1GR-FE ਪੈਟਰੋਲ ਇੰਜਣ ਹੈ — 4.0-ਲੀਟਰ V6 ਜੋ ਉੱਚੇ ਏਅਰ ਇੰਟੇਕ ਨਾਲ ਲੈਸ ਵਰਜਨ ਵਿੱਚ 221 hp ਅਤੇ 351 Nm ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਜਣ “70” ਵਿੱਚ 2009 ਤੋਂ ਆਏ, ਪੋਰਟ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਅਤੇ ਇੰਟੇਕ ਕੈਮ ਤੇ VVT-i ਬਦਲਣਯੋਗ ਟਾਈਮਿੰਗ ਸਮੇਤ। ਟ੍ਰਾਂਸਮਿਸ਼ਨ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਲੋੜ ਮੁਤਾਬਕ ਜੁੜਨ ਵਾਲੀ ਹੈ: ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਅੱਗਲਾ ਐਕਸਲ, ਕੋਈ ਕੇਂਦਰੀ ਡਿਫਰੈਂਸ਼ਲ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਘੱਟ ਰੇਂਜ।
ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਲੀਵਰ ਰਾਹੀਂ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ “70” ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਬਟਨਾਂ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਚਾਰ-ਪਹੀਆ ਚਾਲ ਵੀ ਵਰਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਡਰਾਈਵਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪਹੀਆ-ਕੇਂਦਰ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗਲੇ ਐਕਸਲ ਨੂੰ ਜੋੜ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਪਹੀਆ-ਕੇਂਦਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹਿਸ ਜੋ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦੀ ਨਹੀਂ
ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਪਹੀਆ-ਕੇਂਦਰ ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਵੀ ਬਦਲਦੀ ਰਹੀ — ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਮਿਲਦਾ, ਇਹ ਸੋਧ, ਸਾਲ ਅਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਵਰਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਬਿਨਾਂ ਜੋੜਾਂ ਦੇ ਸਥਿਰ ਕੇਂਦਰ ਸਨ। Pavel ਦੀ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮਕੈਨੀਕੀ ਕੇਂਦਰ ਜੋੜ ਹਨ ਜੋ ਟਾਰਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੀ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਰੁਕਣਾ, ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਲੀਵਰ ਨੂੰ 2H ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਮੀਟਰ ਪਿੱਛੇ ਚਲਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕੇਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਦੇਣਾ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ — ਪਰ ਫਿਰ ਅੱਗਲਾ ਡਰਾਈਵ ਸ਼ਾਫਟ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕੇਸ ਦਾ ਨਿਕਾਸ ਸ਼ਾਫਟ ਹਰ ਵੇਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ ਕਿਹੜਾ ਹੈ? “70” ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਤੇ ਬਹਿਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅੱਗਲੇ ਪਹੀਆ-ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਕੈਨੀਕੀ ਇਕ-ਦਿਸ਼ਾ ਕਲਚ ਹਨ। ਅਤੇ ਪਹੀਏ ਪੰਜ ਨੱਟਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ। 1999 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਛੇ ਸੀ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੇਕ ਉੱਤੇ ਆਈ ਸਜਾਵਟ: ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਖ਼ਤ ਦੋ ਪਹੀਆ-ਦਰਮਿਆਨੀ ਲਾਕਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ। ਇਹ ਸਟੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਐਰਗੋਨਾਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਲੀਵਰ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਬਣਿਆ ਹੈ — ਅੱਗਲਾ ਲਾਕ ਪਿਛਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਲੱਗੇਗਾ, ਅਤੇ ਪਿਛਲਾ ਤਦ ਤੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਅੱਗਲਾ ਬੰਦ ਹੈ। ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਹਰ ਅਰਥ ਵਿੱਚ।
ਇਹ ਚੱਲਦੀ ਕਿਵੇਂ ਹੈ
ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਸਰ ਉਸ ਬਹੁਤ ਲਚਕੀਲੇ ਪੈਟਰੋਲ ਛੇ-ਸਿਲਿੰਡਰ ਇੰਜਣ ਨੇ ਛੱਡਿਆ। ਇਹ ਅਜੀਬ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਣਯੋਗ ਇੰਜਣ ਹੈ: ਕਾਮਕਾਜੀ ਵਾਹਨ ਸਿਰਫ਼ 1000 rpm ਤੋਂ ਹੀ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਟੈਕੋਮੀਟਰ ਦੀ ਸੂਈ ਨੂੰ ਲਾਲ ਹੱਦ ਵੱਲ ਦੌੜਾਉਣ ਦੀ ਕਦੇ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਇਹ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਨਰਮਾਈ ਅਤੇ ਬੇਸ ਵਾਲੀ ਇੰਟੇਕ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਈ ਲੋਕ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਛਾਲ ਮੰਗੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ-ਗਿਅਰ ਮੈਨੁਅਲ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਲਗਭਗ ਆਦਰਸ਼ ਹਨ; ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਬਦਲੀ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਟਾਰਕ ਕਰਵ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟੇਗੀ। ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ। ਈਂਧਨ ਖਪਤ ਵੱਖਰਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ: ਕਾਫ਼ੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹਾਈਵੇ ਚਾਲ ਵਿੱਚ Land Cruiser 79 ਸਰਕਾਰੀ ਅੰਕੜੇ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਪੀਂਦੀ ਹੈ — ਲਗਭਗ 17 ਲੀਟਰ 92-ਆਕਟੇਨ ਪੈਟਰੋਲ ਪ੍ਰਤੀ 100 ਕਿਲੋਮੀਟਰ। ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇਸ ਕੋਲ 130 ਲੀਟਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਟੈਂਕ ਤਾਂ ਹੈ।
“70” ਨੂੰ 1999 ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਕੋਇਲ ਸਪ੍ਰਿੰਗ ਮਿਲੇ, ਪਰ ਪਿੱਛੇ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਰਵਾਇਤੀ ਪੱਤੀ ਸਪ੍ਰਿੰਗਾਂ ਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, Toyota ਦੇ ਖਾਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਪ੍ਰਿੰਗ ਪੈਕ ਨੂੰ ਐਕਸਲ ਬੀਮ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਜੋੜ ਕੇ। ਰੁੱਖੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੰਦੋਬਸਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ — ਸਪ੍ਰਿੰਗ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੈਂਗਰ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਫਸਦੇ ਹਨ — ਪਰ ਇਹ ਭਾਰ ਕੇਂਦਰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਡਿੰਗ ਉਚਾਈ ਘੱਟ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਵਾਲਾ ਜੋੜ ਲੰਬੇ ਮੁੱਖ ਪੱਤੇ ਦੀ ਵੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਾਰੀ ਦੇ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਐਕਸਲ ਦੀ ਲਚਕ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਵਾਰੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਆਧੁਨਿਕ ਪਿਕਅੱਪਾਂ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਤਹ ਤੇ ਇਹ ਦਿਸਦਾ ਹੈ — ਲੰਬੀਆਂ ਪੱਤੀ ਸਪ੍ਰਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡਾ 3180 mm ਵ੍ਹੀਲਬੇਸ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਇਹੀ ਵ੍ਹੀਲਬੇਸ, ਛੋਟੇ ਸਟੀਅਰਿੰਗ ਕੋਣਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਲੰਬੀ ਸਟੀਅਰਿੰਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਇੱਕ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਤੱਕ ਚਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਘੁੰਮਾਵ) ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਨੂਵਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਬੰਦ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਸੋਚੋ ਜਾਂ ਉਤਰ ਕੇ ਪੈਦਲ ਵੇਖ ਲਓ। ਮੈਂ ਤਜਰਬੇ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਆਲਸੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ Land Cruiser ਫਸ ਗਈ। ਸੱਜਾ ਪਿਛਲਾ ਪਹੀਆ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਅੱਗਲੇ ਪਹੀਏ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਏ।
ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਫਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਹਰ
ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਜਿਗਿਆਸਾ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਪਿਛਲਾ ਲਾਕ ਲਾਇਆ: ਪਿਕਅੱਪ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨੱਕ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਧੱਕਿਆ ਅਤੇ ਥਾਂ ਤੇ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਅੱਗਲਾ ਡਿਫਰੈਂਸ਼ਲ ਲਾਕ ਕੀਤਾ, ਹੌਲੇ ਨਾਲ ਐਕਸਲਰੇਟਰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ — ਵਾਹਿਗੁਰੂ — ਜਿਵੇਂ ਫੜਨ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਾਮਕਾਜੀ ਵਾਹਨ ਸਿੱਧਾ ਬਾਹਰ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੋਈ ਆਧੁਨਿਕ ਡਿਜ਼ੀਟਲ ਰੁੱਖੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲਾ ਵਾਹਨ ਇਹੀ ਫੰਦਾ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲਦਾ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਚਤੁਰ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਬਾਡੀ ਜਿਓਮੈਟਰੀ ਧੋਖਾ ਦੇ ਜਾਂਦੀ।
Land Cruiser 79 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਵੀ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਬੰਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਐਂਟੀ-ਸਲਿਪ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜੋ ਨਰਮ ਪਹੀਆ-ਦਰਮਿਆਨੀ ਲਾਕਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁੱਖੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਪਿੱਛਲੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਘੱਟ ਰੇਂਜ ਲਗਾਓ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਸੁੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਉਸ ਵੇਲੇ Land Cruiser ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਐਨਾਲੌਗ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। Nokian Outpost AT ਪੈਟਰਨ ਵਾਲੇ ਟਾਇਰ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪਕੜ ਵਾਲੇ ਨਿਕਲੇ: ਪਿਕਅੱਪ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਿੱਧੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਕੀਚੜ ਚੀਰ ਕੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਸਗੋਂ ਪਹੀਏ ਦੀ ਲਕੀਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਚੜ੍ਹਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵੀ ਕਾਮਯਾਬ ਕੀਤੀਆਂ।
“70” ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਿਉਂ ਹੈ — ਅਤੇ ਇਹ ਅੱਗੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਵਾਹਨ ਨੂੰ ਆਦਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਬਣਾਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ Land Cruiser 70 ਸੀਰੀਜ਼ ਵੱਲ ਮੈਨੂੰ ਖਿੱਚਦੀ ਚੀਜ਼ ਇਸ ਦੀ ਬਣਾਵਟੀ ਸਾਦਗੀ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਹਠ ਹੈ। ਇੱਕ ਵੀ ਨਵੀਨੀਕਰਨ, ਇਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਕਲਾਸਿਕ ਰੁੱਖੇ-ਰਸਤੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਟਕਰਾਇਆ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਹ ਗੈਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਫੀ ਰੇਡਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਮਰਥ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ “70” ਦਾ ਅਜੇ ਵੀ ਭਵਿੱਖ ਹੈ। 2016 ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਯ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੁਧਾਰੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ANCAP ਟੱਕਰ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੰਜ ਤਾਰੇ ਮਿਲੇ। ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਇਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਹਲਕੀ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਵਰਜਨ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਵਪਾਰਕ ਵਾਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉਤਸਰਜਨ ਨਿਯਮ ਕੜੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਬਾਇਕਾਲ ਝੀਲ ਦੇ ਬਰਫ਼ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਟੱਕਰ
ਟੱਕਰ ਪਰਖਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। Toyota Land Cruiser 70 ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਦੁੱਖਦਾਈ-ਹਾਸੇਜਨਕ ਹਾਦਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਜੋ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੇਖੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਾਇਕਾਲ ਝੀਲ ਤੇ, ਸੇਲੇੰਗਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਡੈਲਟਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਿਆ। ਉੱਚੀਆਂ ਸਰਕੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਿਆਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧਭਾਸੀ ਟੱਕਰ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵੇਖੇ: ਬੇਦਾਗ਼ ਸੰਭਾਲੀ ਹੋਈ — ਅਤੇ ਹੁਣ ਨੁਕਸਾਨੀ — Toyota Land Cruiser 70 ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੁੱਖੇ-ਰਸਤੇ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੀਂ Oka, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਵਿਕਰੇਤਾ ਦੀ ਪਲਾਸਟਿਕ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਨੰਗੀ ਬਰਫ਼ ਉੱਤੇ ਹੋਇਆ ਘਾਤਕ ਧੱਕਾ ਸ਼ਾਇਦ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸੀ, ਪਰ ਦੋ ਡਰਾਈਵਰ ਬਾਇਕਾਲ ਝੀਲ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਥਾਨਕ ਸ਼ਾਮਨ ਹੀ ਸਮਝਾ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਮਰਦ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਪਰ ਟਰੈਫਿਕ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਕੋਸਿਆ। ਅਧਿਕਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੌਕੇ ਤੇ ਆ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹਾਦਸਾ ਦਰਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਗਏ ਸਨ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਕਿ ਹਰ ਨਕਸ਼ੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ, ਪਾਣੀ ਹੈ — ਜਾ ਕੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ। Oka ਦਾ ਭੋਲਾ ਮਾਲਕ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਨਵੀਂ ਕਾਰ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦ ਸਕੇਗਾ, ਜਦਕਿ Cruiser ਦਾ ਮਾਲਕ ਇਸ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ-ਯੋਗ ਰੁੱਖੇ-ਰਸਤੇ ਵਾਹਨ ਬੀਮੇ ਨਾਲ ਕਵਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਅਤੇ ਉਦਾਸ ਸੀ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ 40 ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
“70” ਅਜੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜੀਵੇਗੀ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫਿਲਮੀ ਨਾਇਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਜ਼ਿੰਦਗੀ 40 ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” ਅਤੇ ਸਲੇਟੀ ਆਯਾਤਕਾਰਾਂ ਕਰਕੇ ਐਸੀ Toyota ਇੱਥੇ ਵੀ ਖਰੀਦੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੀਮਤਾਂ, ਬੇਸ਼ਕ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ — 6 ਤੋਂ 10 ਮਿਲੀਅਨ ਰੂਬਲ ਤੱਕ — ਪਰ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਦੀ ਕੀਮਤ ਇਹੀ ਹੈ।
ਫ਼ੋਟੋ: Dmitry Piterskiy | Toyota Company
ਇਹ ਅਨੁਵਾਦ ਹੈ। ਮੂਲ ਲੇਖ ਇੱਥੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: Винтаж: новый старый пикап Toyota Land Cruiser 70
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਅਕਤੂਬਰ 24, 2024 • ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ 9m
