Ünlü “ER-6n”in halefi Kawasaki Z650 artık yakından tanıdığımız bir isim. Peki sınıf arkadaşı Ducati Monster 797’den daha mı iyi? Giderek popülerleşen orta hacimli çıplak motosiklet sınıfında İtalya Japonya’ya karşı.
Orta sınıfta Japonya’ya karşı İtalya
Ciddi konuşursak Kawasaki Z650 ile Ducati Monster 797, yeni başlayan sürücüler arasında en popüler ikililerden biri; motosiklet dünyasının Polo ve Solaris’i gibi. İlginç olan, Kawasaki’nin Tayland’da monte edilmesi, Ducati’nin ise Avrupa’dan gelmesi. Gerçi 797’nin de yakında Tayland’da üretilmesi mümkün; çünkü Asya pazarı için “İtalyan” motosikletler zaten orada imal ediliyor.

Kawasaki Z650
İlk izlenimler: boyut, aynalar ve artçı selesi
İlk bakışta Kawasaki daha saldırgan görünürken Ducati sadeliği seçiyor. Bir başka önemli fark, “Japon” motosikletin daha kompakt hissettirmesi; İtalyan mühendislerin ürünü ise daha geniş ve rahat. Ducati’de bir miktar ön kaplama başlangıcı var, ancak Kawasaki’nin aynaları daha iyi: görüş daha net ve önemlisi katlanabiliyor; iri ve sabit İtalyan aynalarının aksine.
İlginçtir, resmi sitede bile Ducati 797’nin genişliği verilmemiş; bu yüzden mezurayı çıkarmak zorunda kaldık. Sonuç 800 mm: Z650’den 25 mm daha fazla. Bu 25 milimetre yoğun trafikte fark yaratabilir; özellikle de ömür boyu kızgın güneş altında dayanmış bir yoga ustası kadar ince görünen Kawasaki Z650 ile karşılaştırıldığında.

Kawasaki’nin gösterge paneli bir sanat eseri olmaktan uzak, ancak gerekli bütün bilgiler açık ve anlaşılır biçimde sunuluyor.
Her iki motosikletin de kuyruğu kısa — şık ama yük taşımak için kullanışsız. Eşyayı ya artçı selesinin arkasına koymanız ya da artçının omuzlarına yüklemeniz gerekir. Artçıdan söz etmişken, Japonlar bacaklar için çok az yer bırakmış ve arkada oturmak neredeyse bir spor motosikletteki kadar rahatsız. Ducati 797 ise artçıya daha misafirperver davranıyor.

Sele fena değil, ancak sürücü 180 cm’den uzun olmamalı; artçı için sınır daha da katı — en fazla 165 cm.
Uzun geçmişe sahip iki çift silindir
Her iki motosiklette de iki silindirli motor var. Z650, esasen Kawasaki GPZ 500 spor motosikletinin motorunun yeniden doğmuş hâli olan paralel çift silindir kullanıyor — 1987’den 2009’a kadar piyasada kalmış gerçek bir uzun ömürlü tasarım. Ducati ise kendine özgü L biçimli, desmodromik, hava soğutmalı çift silindir motoruyla sanki biraz geriye gitmiş. Monster ailesi varlığını tasarımcı Miguel Galluzzi’ye borçlu; Galluzzi 1991’de Ducati 888 spor motosikletini tamamen soydu ve tüm serinin özünü tek cümlede ifade ettiği söylenir: “Bir motosiklette gereken tek şey sele, depo, motor, iki tekerlek ve gidondur.”

Asimetrik salıncak son derece kompakt egzozu gizliyor ve alt bölümdeki ölçülerin daha da küçültülmesine olanak veriyor.
Monster eskiden nasıldı
Peki onlarca yıl sonra elimizde ne var? 1994 Ducati 900 Monster’a bakın, bir de bugünkü adayımıza. Hava soğutmalı motor, aynı 73 bg güç ve 200 km/s azami hız. En önemlisi de hiçbir sadeleştirme yok.

Bugünkü 797, inanılmaz güzel atalarının yalnızca gölgesi. Sınıf sınırları elbette kaydı: o zaman 900 tepe noktasıydı, bugün bu 797 giriş seviyesi. Belki yakıt sistemindeki sadeleştirilmiş ikinci gaz kelebeği ve ön maşada ayar olmaması yüzünden fazla üzülmemeliyiz. Ama bir şeyi kabullenemiyorum — tel kumandalı debriyaj. Ducati debriyajları hep hidrolikti!

Peki neden şu tartışmalı tasarım oyunları olmadan klasik yuvarlak farı geri getiremiyorlar? Ducati her şeyden önce güzellik, ruh hâli ve duygudur. Mekanik ancak ondan sonra gelir.
Mekanikten söz etmişken, o tarafta da her şey güllük gülistanlık değil.

Ducati Monster 797
Yolda: beş beygir nereye gitti?
Peki rakibe karşı sözde beş beygirlik üstünlük nerede? Görünüşe göre yalnızca kâğıt üzerinde. Gerçekte iki motosiklet de 180 km/s hıza rahatça ulaşıyor ve neredeyse aynı performansı gösteriyor; Ducati Monster’ın küçük bir üstünlüğü var. Göstergelerde görülen azami hız da aynı: 205 km/s, gerçek hayatta yaklaşık 190 km/s. Buna karşılık Z650’nin orta devirlerinde belirgin biçimde daha fazla tork ve esneklik var; İtalyan hava soğutmalı motor ancak 6500 devrin üzerinde gerçekten uyanıyor. Ducati 797’nin 154 cc’lik hacim avantajı düşünüldüğünde bu pek mantıklı görünmüyor.

Ducati’nin gösterge panelinde neredeyse hiçbir şey yok. Yakıt göstergesi bile yok — bu işi yedek yakıt lambası yapıyor.
Egzoz sesi
Bir de ses meselesi var. İtalyanlar genellikle gürültü kurallarına pek aldırmaz, ancak bu kez ters yönde abartmış olabilirler: Ducati’nin standart egzozu uysal ve sessiz; sınıfın arka sırasında oturup öğretmenin kendisini tahtaya kaldırmamasını isteyen öğrenci gibi. “Zed” ise Japonların nasıl onay alabildiğini sorgulatıyor. Standart egzoz güçlü ve yankılı bir ses veriyor; pahalı, doğrudan akışlı bir sistemin rafine tonunu andırıyor. Bazı komşular sizden nefret etmeye başlayabilir, bazılarıysa sizi yakalayıp motosikletten indirmeye çalışabilir.

Rakibin sunduğunun aksine bu sele uzun boylulara belirgin biçimde daha fazla yer veriyor.
Frenler, yol tutuş ve şehir
Şehirde Kawasaki daha çevik hissettiriyor, ancak fren potansiyelinde geride kalıyor. Daha doğrusu, çoğu durumda Z650’nin frenleri yeterli; Ducati 797’nin 320 mm diskli radyal Brembo kaliperleri ise günlük sivil kullanım için biraz aşırı bile sayılır.

Dört pistonlu radyal Brembo kaliperler ve 320 mm diskler, 200 beygirlik bir spor motosiklette bile yakışırdı.
“Yol tutuş” başlığında Ducati, “Japon” rakibe hiç şans tanımıyor. Bunun bir kısmı Z650’nin 160 mm arka lastiğine karşılık 180 mm arka lastikten kaynaklanıyor. Hızlı manevralar, keskin yön değişiklikleri veya viraj içi tutarlılık fark etmiyor; küçük Monster şaşırtıcı biçimde büyük kardeşinin yeteneklerine yaklaşıyor ve spor motosikletlerle bile benzerlik kurulabiliyor.

Kawasaki Z650 ise yalnızca iyi, biraz ağırkanlı bir roadster. Sözünü ettiğim yol tutuş eksikliği ancak pistte fark edilir; orada da iki rakip günlük misafir değildir. Şehirde ise Ducati’nin belirgin biçimde dar direksiyon açısı ilk beş dakikada kendini belli eder. Bu rahatsız edici — beşinci ile altıncı vites arasında ansızın çıkan “sahte boş” kadar. Ana boş vites bile zaman zaman öngörülemez bir siestaya çıkar ve ilk denemede bulmak şansa dönüşür.

Vites geçişi ve titreşim
Kawasaki’de vites değiştirme süreci buna karşılık çok iyi ayarlanmış. İlginçtir, iki motosiklet geçiş yumuşaklığı açısından birbirine yakın; Monster biraz daha sert. Titreşim neredeyse yok: Kawasaki mühendisleri bunu motorun tasarım aşamasında çözmüş, Ducati ise bir miktar titreşimi korumuş; belki biraz da karakter için.
Karar
Dolayısıyla İtalyan motosiklet klasiklerine özel bir tutkunuz yoksa Ducati 797 lehine size güçlü bir gerekçe sunamıyorum. Kawasaki Z650 geçen yıla göre biraz pahalanmış olsa da — 509.000 rubleden 531.000 rubleye — İtalyan çıplak motosiklet dünyasına giriş için 599.000 ruble isteyen Ducati’den hâlâ belirgin biçimde ucuz. Bu yüzden “hassas yol tutuş ve İtalyan tuhaflıkları” rafının boş, “sade ve sorunsuz Japon gündelik hayatı” bölümünün ise kuyruklu olması şaşırtıcı değil.
Peki ben neden kuyrukta beklemekten hoşlanmıyorum?

Teknik özellikler

Toplam puan – 1000
Ducati Monster 797 – 1000 üzerinden 700
Kawasaki Z650 – 1000 üzerinden 690
Ergonomi
Toplam puan – 200
Ducati Monster 797 – 200 üzerinden 180 (Sürücü selesi – 120 üzerinden 105, Görüş – 80 üzerinden 75)
Kawasaki Z650 – 200 üzerinden 185 (Sürücü selesi – 120 üzerinden 110, Görüş – 80 üzerinden 75)
Dinamik
Toplam puan – 400
Ducati Monster 797 – 400 üzerinden 280 (Hızlanma – 130 üzerinden 85, Frenleme – 110 üzerinden 90, Yol tutuş – 110 üzerinden 80, Arazi yeteneği – 50 üzerinden 25)
Kawasaki Z650 – 400 üzerinden 270 (Hızlanma – 130 üzerinden 90, Frenleme – 110 üzerinden 85, Yol tutuş – 110 üzerinden 70, Arazi yeteneği – 50 üzerinden 25)
Sürüş konforu
Toplam puan – 220
Ducati Monster 797 – 220 üzerinden 155 (Yumuşaklık – 120 üzerinden 80, Akustik konfor – 100 üzerinden 75)
Kawasaki Z650 – 220 üzerinden 155 (Yumuşaklık – 120 üzerinden 85, Akustik konfor – 100 üzerinden 70)
Sürüş konforu
Toplam puan – 180
Ducati Monster 797 – 180 üzerinden 85 (Artçı selesi – 100 üzerinden 55, Bagaj yerleştirme – 80 üzerinden 30)
Kawasaki Z650 – 180 üzerinden 80 (Artçı selesi – 100 üzerinden 50, Bagaj yerleştirme – 80 üzerinden 30)
Ergonomi
Ducati 797’nin gidon dönüş açısı şehir motosikleti için kabul edilemeyecek kadar küçüktür. Bunun dışında sürüş pozisyonları benzerdir; ancak Monster’da kolları biraz yorabilecek “spor” ipuçları vardır.
Performans
Z650 motorunun alt ve orta devir gücü rakibinden çok daha dolgun, ancak üst devirlerde Ducati biraz daha saldırgan. Yol tutuş farkı kesin biçimde İtalya lehine; ayrıca daha büyük disklerle gelen radyal fren kaliperleri Kawasaki’den belirgin biçimde daha etkilidir.
Sürüş konforu
Kawasaki titreşimi biraz daha iyi bastırıyor, ancak yüksek devirde egzoz sesi fazlasıyla baskın. Dürüst hava soğutmalı motoruyla Ducati daha çok titreşiyor, ancak egzozu daha sessiz; toplamda denge sağlanıyor.
Pratiklik
İki motosiklet arasında temel bir fark yok, ancak artçı Ducati 797’de biraz daha rahat edecektir
| Parametre | Kawasaki Z650 | Ducati Monster 797 |
|---|---|---|
| Boyutlar (mm) Uzunluk Genişlik** Yükseklik Dingil mesafesi Sele yüksekliği Yerden yükseklik | 2055 775 1080 1410 790 130 | Veri yok* 800 Veri yok* 1435 805 Veri yok* |
| Maşa açısı/ön maşa ofseti (derece/mm) | 24/100 | 24/90 |
| Şasi | Boru tipi, yüksek dayanımlı çelik | Boru tipi, yüksek dayanımlı çelik |
| Çalışır durum ağırlığı (kg) | 187 | 193 |
| Silindir sayısı ve düzeni | 2, sıralı | 2, V düzenli |
| Silindir çapı/strok (mm) | 83.0/60.0 | 88.0/66.0 |
| Sıkıştırma oranı | 10.8:1 | 11:1 |
| Motor hacmi (cc) | 649 | 803 |
| Supap sayısı | 8 | 4 |
| Azami güç (bg/kW/dev/dak) | 68/50.2/8000 | 73/54/8250 |
| Azami tork (Nm/dev/dak) | 65.7/6500 | 67/5750 |
| Aktarma | 6 vites, çok plakalı kaydırmalı debriyaj, zincir | 6 vites, çok plakalı kaydırmalı debriyaj, zincir |
| Ön süspansiyon | Teleskopik, Ø 41 mm maşa boruları, 125 mm hareket | Ters teleskopik, Ø 43 mm maşa boruları, 130 mm hareket |
| Arka süspansiyon | Tek amortisör, ayar: yay ön yükü; 130 mm hareket | Tek amortisör, ayar: yay ön yükü ve geri sekme; 130 mm hareket |
| Ön fren | İki 300 mm disk, 2 pistonlu kaliper | İki 320 mm disk, 2 pistonlu radyal kaliper |
| Arka fren | 220 mm disk, 1 pistonlu kaliper | 245 mm disk, 1 pistonlu kaliper |
| Azami hız (km/s) | 200 | 200 |
| Ön tekerlek | 120/70-17″ | 120/70-17″ |
| Arka tekerlek | 160/60-17″ | 180/55-17″ |
| Yakıt deposu (litre) | 15 | 16.5 |
| Yakıt türü | Benzin (AI-95—98) | Benzin (AI-95—98) |
* Veri yok
** Gidondan ölçüm
Fotoğraf: Nikita Kolobanov
Bu bir çeviridir. Özgün makaleyi burada okuyabilirsiniz: Kawasaki Z650 ve Ducati Monster 797: sorunsuz “Japon” gündelik hayatına karşı sıkıcı olmayan “İtalyan” tuhaflıkları
Yayımlanmış Aralık 28, 2023 • Okuma süresi: 9 dakika