हुलाक भ्यानका प्रारम्भिक दिनहरू
हुलाक भ्यान मोटरगाडीले सम्हालेका सबैभन्दा पुराना “पेशा” मध्ये एक हो, र यसको इतिहास निकै समृद्ध छ। सुरुका “घोडाविहीन बग्गी” मा सिटपछाडि हुलाक बोक्न बन्द बाकस राखिन्थ्यो, जबकि चालक खुला ठाउँमै बस्थ्यो—त्यतिबेलाका चालकहरूको सहनशीलताको स्पष्ट प्रमाण। समयसँगै यो संरचना हुलाक वितरणका लागि विशेष रूपमा बनाइएको गाडीमा विकसित भयो, र अन्ततः यसले पार्सल मात्र होइन, चालकलाई पनि मानवीय काम गर्ने अवस्था दिन थाल्यो।
टिकाउपन सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण
हुलाक सेवाका लागि पहिलो आवश्यकता टिकाउपन थियो। यी गाडीहरूले विशाल दूरी तय गर्थे, प्रायः त्यस्ता ठाउँमा जहाँ “सडक” भन्ने शब्द वास्तविकताभन्दा सिद्धान्तजस्तो लाग्थ्यो। यस्ता अवस्थाले साधारण च्यासिसलाई केही हप्तामै नष्ट गर्न सक्थे, त्यसैले हुलाक सेवाहरू सधैं अझ बलिया गाडी खोजिरहेका हुन्थे।

Ford Model A को आगमन
यहाँ देखाइएको Ford Model A पछि हुलाक सेवाको मुख्य आधारमध्ये एक बन्यो। 1928 मा बजारमा आएपछि यसको कार्यसम्पादन हेरेर संयुक्त राज्य अमेरिकाको संघीय हुलाक सेवाले 1931 मा ठूलो संख्यामा खरिद गर्यो। Ford सेडानको व्यावसायिक संस्करण तीन रूपमा उपलब्ध थियो: खुला मालवाहक प्लेटफर्म, बन्द भ्यान, वा केवल च्यासिस। हुलाक अधिकारीहरूले च्यासिस रोजे—यो सस्तो थियो र हुलाकको आवश्यकताअनुसार ठीक त्यस्तै बडी बनाउन स्वतन्त्रता दिन्थ्यो।
Model A हुलाक भ्यानका विशेषताहरू
यो विशेष Model A 1929 पछिको हो, जसलाई यसको रेडिएटर ग्रिलबाट चिन्न सकिन्छ, र यसलाई व्यावसायिक प्रयोगका लागि परिमार्जन गरिएको थियो: अगाडिका बत्ती र रेडिएटर रंग लगाइएका थिए, जबकि यात्रुवाहक मोडेलमा ती क्रोम गरिएका हुन्थे। दुवैपट्टि सरकने ढोका छन्, जसबाट एक सिट भएको चालक क्याबिनमा प्रवेश हुन्छ, र भित्र हुलाक कक्षतर्फ जाने अर्को सरकने ढोका पनि छ।

चालकको कार्यस्थल (बायाँ) मा सरकने ढोका (दायाँ) बाट प्रवेश हुन्थ्यो।
हुलाक कक्ष 100 घन फिट, अर्थात् तीन घन मिटरभन्दा अलि कम बनाउन बडी अग्लो बनाइएको थियो। अमेरिकी हुलाक थैलामा बोकिन्थ्यो, र भ्यानभित्रका बलिया हुकहरूले ती थैला सम्हाल्न सजिलो बनाउँथे। गाडीमा 35 माइल प्रतिघण्टामा सीमित गर्ने गति-नियन्त्रक, विन्डस्क्रिन वाइपर, अतिरिक्त क्याबिन बत्ती, र Ford AA व्यावसायिक ट्रकबाट लिइएको साइलेन्सर पनि थियो।

चालक क्याबिनबाट हुलाक कक्षतर्फ जाने ढोका पनि सरकने प्रकारको थियो
हुलाक सेवामा Ford Model A को विरासत
संघीय हुलाक सेवाले Ford गाडीहरूको विश्वसनीयता मन परायो, त्यसैले 1931 मै भारी हुलाक मार्गका लागि समान बडी जडित Ford AA व्यावसायिक च्यासिस पनि खरिद गर्यो। यी भ्यानहरूले 1950 को दशकको सुरुवातसम्म भरपर्दो सेवा दिए—सरल तर विश्वासिलो हुलाक गाडीहरूको युग।

हुलाक सामान लोड गरिने पछाडिका हिङ्जयुक्त ढोका बलियो चुकुलले बन्द हुन्थे। खराब मौसममा ढोकाका खुला भागमा रहेको धातु जालीमाथि जलरोधक कपडाका पर्दा तल झारेर बाँध्न सकिन्थ्यो।
अतीतको संरक्षण
हुलाक गाडीहरू प्रायः आफ्नो क्षमताको अन्तिम सीमासम्म चलाइन्थे, पछि तिनको के हुन्छ भन्नेबारे खासै सोचिँदैनथ्यो। अहिले Ford Model A प्रेमीहरूको क्लबको विशेष विभागले तिनको संरक्षणमा काम गर्छ, र त्यसको प्रयासले थोरै बाँकी रहेका, धेरै पहिले सेवाबाट हटाइएका हुलाक भ्यानहरू मर्मत, पुनर्स्थापना र चल्ने अवस्थामा राखिएका छन्—यद्यपि अब केही मात्र बाँकी छन्।
Ford Model A को इतिहासमा गरिएको यो यात्रा अमेरिकाको हुलाक सेवाको विकासमा यस गाडीले खेलेको महत्त्वपूर्ण तर प्रायः बेवास्ता गरिएको भूमिका देखाउँछ। यो टिकाउपन, अनुकूलन क्षमता र नवप्रवर्तनको कथा हो, र यात्रा, इतिहास र प्रविधिको संगम मन पराउने जोकोहीलाई यसले आकर्षित गर्नेछ।

Ford Model A हुलाक भ्यान: मुख्य तथ्यहरू
- किन्ने निकाय: संयुक्त राज्य अमेरिकाको संघीय हुलाक सेवा, 1931 मा ठूलो संख्यामा
- के खरिद गरियो: कारखानाको तयार भ्यान होइन, केवल च्यासिस—सस्तो र आवश्यकताअनुसार बडी बनाउन स्वतन्त्र
- मालवाहक ठाउँ: 100 घन फिट, तीन घन मिटरभन्दा अलि कम, हुलाक थैलाका लागि हुकसहित
- गति: जडित उपकरणद्वारा 35 माइल प्रतिघण्टामा सीमित
- लिइएका भागहरू: साइलेन्सर Ford AA व्यावसायिक ट्रकबाट आएको
- व्यावसायिक गाडी चिन्न: रंग लगाइएका अगाडिका बत्ती र रेडिएटर; यात्रुवाहक मोडेलमा ती क्रोम गरिएका हुन्थे
- सेवामा रह्यो: 1950 को दशकको सुरुवातसम्म
बारम्बार सोधिने प्रश्नहरू
हुलाक सेवाले तयार भ्यानको सट्टा च्यासिस किन किन्यो? यो सस्तो थियो, र हुलाकका लागि ठीक अनुकूल बडी बनाउन स्वतन्त्रता दिन्थ्यो—थप उचाइ, थैलाका लागि हुक र आवश्यक ठाउँमा ढोका।
व्यावसायिक Model A र यात्रुवाहक मोडेल कसरी छुट्याउने? सतहको सजावटबाट। व्यावसायिक गाडीमा अगाडिका बत्ती र रेडिएटर रंग लगाइएका हुन्थे; यात्रुवाहक मोडेलमा ती क्रोम गरिएका हुन्थे। यो गाडी 1929 पछिको पनि हो, जुन यसको रेडिएटर ग्रिलबाट थाहा हुन्छ।
किन 35 माइल प्रतिघण्टामा सीमित गरिएको थियो? जानाजानी गति-नियन्त्रक जडान गरिएको थियो। हुलाक सेवामा गति भन्दा टिकाउपन महत्त्वपूर्ण थियो, र यी गाडीले केही हप्तामै साधारण च्यासिस नष्ट गर्न सक्ने सडक सहनुपर्थ्यो।
के आज कुनै बाँकी छन्? केही मात्र। ती पूर्ण रूपमा घिसिउन्जेल चलाइन्थे, र बाँकी रहेका गाडीलाई अहिले Ford Model A प्रेमीहरूको क्लबको विशेष विभागले हेरचाह गर्छ।
तस्बिर: सीन डुगन, हाइमन लिमिटेड
यो अनुवाद हो। मूल लेख यहाँ पढ्न सकिन्छ: आन्द्रेई ख्रिसान्फोभद्वारा अमेरिकी हुलाक सेवामा पुगेको Ford A भ्यानबारे
प्रकाशित फेब्रुअरी 01, 2024 • पढ्नको लागि 4m